Direct naar de inhoud
Straatnieuws

Ik leerde de stad kennen op mijn fiets

Rondjes rijden als houvast

“Zolang ik trapte, dacht ik niet na.” — Milan

9 mei 2026 Opgetekend door Joris Brandsma 1 min lezen

Iemand kijkt omhoog naar de lucht

Foto: Christopher Campbell

Toen alles wegviel, bleef er één ritueel over: elke ochtend dezelfde route. Milan (24) fietste zichzelf terug.

Milan (24) stopte met zijn opleiding, verloor zijn kamer en trok bij zijn oom in. Wat overbleef was zijn fiets.

“Elke ochtend dezelfde route. Langs de Singel, over de Biltstraat, terug via het park. Zolang ik trapte, dacht ik niet na.”

Van rondjes naar richting

Na een halfjaar begon hij onderweg foto’s te maken. Die foto’s werden een fotoreeks in de krant. “Ik had niet door dat ik ergens naartoe werkte. Ik was gewoon aan het fietsen.”

Fietsers in beweging, zwart-wit Stadsgezicht in zwart-wit Uitzicht over de stad bij zonsopgang Bomen in de mist
Uit de reeks die Milan onderweg maakte.
Ik had niet door dat ik ergens naartoe werkte. Ik was gewoon aan het fietsen.
— Milan